Kerkrade wordt al heel wat jaren bestuurd als filantropische instelling. Kunstgrasvelden, gemeenschapshuizen, een eigen 'professionele' voetbalclub, een vaak te ruimhartig sociaal beleid; het kan in Kerkrade niet op en het moet allemaal met een gouden randje.
Wat nodig is is nodig; nee, dat moet zelfs!
Maar in Kerkrade schiet men al jaren door! En ook daar weer met verklaarbare maar twijfelachtige motieven: kiezers plezieren! Hoe is het bijvoorbeeld anders uit te leggen dat er wel 'potjes' zijn voor kunstgrasvelden, maar niet voor de broodnodige revitalisering van sommige bedrijventerreinen. Het antwoord kan ik u geven; de meeste gebruikers van kunstgrasvelden gaan in Kerkrade naar de stembus. Van de gebruikers van de industrieterreinen zijn dat er beduidend minder...

Kerkrade heeft dringend behoefte aan bedrijfsmatige bestuurders. Mensen die weten hoe het voelt om geld uit te geven waar je zelf voor hebt moeten werken! Mensen die rationele beslissingen durven te nemen. Beslissingen waar je onmogelijk op korte termijn alle inwoners van Kerkrade mee kunt plezieren. Maar wel beslissingen die de basis vormen voor een solide en gezonde gemeente; ook ná de volgende verkiezingen.